Antikancerogena svojstva

Nekoliko epidemioloških populacijskih studija pokazuju povezanost između povećanog unosa češnjaka i smanjenja rizika od nekih vrsta raka, uključujući rak želuca, debelog crijeva, jednjaka, gušterače i dojke.

Populacijske studije su multidisciplinarne studije populacijske skupine koje istražuju uzrok, učestalost ili širenja bolesti, ili ispituju utjecaj zdravstvenih intervencija, prehrambeni unos, ili izloženost okolišu. Brojne laboratorijske studije su pokazale inhibitorne učinke češnjaka i njegovih substanci na razvoj i rast raka. Češnjak i njegovi kemijski spojevi djeluju kroz različite mehanizme sprečavajući rast stanica raka. Antikarcinogena i antitumorska svojstva češnjaka pripisuju se bioaktivnim komponentama sumpora koje se, osim u svježem češnjaku, nalaze i u vodeno-alkoholnom ekstraktu češnjaka.

Stvaranje raka se često odvija kroz različite i preklapajuće faze: inicijacija, promocija rasta, te rast i širenje. Organosumporni sastojci iz češnjaka, kao sto su S-alilcistein (SAC), su aktivni na svim razinama karcinogeneze. Brojne studije su pokazale široke raspone antikancerogenih učinaka tih spojeva. Ti su učinci ispitivani na organima eksperimentalnih životinja kod kojih je rak induciran kemijskim sredstvima.

Spojevi poput dialilsulfida ili dialildisulfida su dvije najčešće proučavane substance (1). Na primjer, kada su dodani hrani eksperimentalnih životinja, dialilsulfid (ili dialildisulfid) smanjili su stvaranje prekanceroznih žarišta u jetri, ovisno o tome koji je bio inicirajuci kancerogen (N-nitrosodietilamine ili aflatoksina B1) (2). Inhibicija stvaranja prekanceroznih žarišta je najvjerojatnije vezana na učinke koje ta dva organosumporna spoja imaju na djelovanje enzima uključenih u aktivaciju ili detoksikaciju kancerogenih tvari. U tom kontekstu, nedavno se pokazalo da alilsulfid inhibira citokrom-P450 2E1 i inducira citokrome P450 1A2, 2B1/2, i 3A1/2, te enzime kao što su epoksid hidrolaza, glutation-S-transferaza i p-nitrofenol-uridin-difosfat-glucuronyltransferasu u jetri zivotinje (3).

I druge su studije pokazale da organosumporni sastojci češnjaka smanjuju biološku aktivaciju karcinogena i ubrzavaju njihovu detoksikaciju (4). Antikarcinogenost substance iz češnjaka također podupiru studije koje su pokazale inhibiciju genetske toksičnosti nekoliko kancerogenih tvari od strane alilsulfida u laboratorijskim pokusima na stanicama (5) i na životinjama (6). Nedavno je postalo jasno da proces umiranja stanica (eng. apoptosis) igra važnu ulogu u razvoju malignih bolesti (7) (većina poznatih kemoterapijskih lijekova induciraju apoptozu u tumorskim stanicama). S-alilmerkaptocistein je jedan od spojeva koji se isključivo nalazi u vodeno-alkoholnom ekstraktu češnjaka (a nema ga u sirovim češnjaku) i koji sprečava razmnažanje stanica tumora vezajući se izravno na protein tubulin što blokira stvaranje mikrotubula i time zaustavlja diobu stanice. Taj spoj aktivira JNK1, protein koji odgovara na stres koji trpi stanica, i molekularne signale preko caspase-3 koji dovode do umiranja stanice (8).

Tabela 1 pokazuje organosumporne sastojke češnjaka i njihov učinak na nekoliko vrsta stanica raka (prema referenci #1):

Organosumporni sastojak češnjakaVrsta malignih stanica
  
Ajoene
Allicin
Dialilsufid
Dialildisulfid
Dialiltrisulfid
S-alilcistein
S-alilmerkaptocistein
limfociti, debelo crijevo
limfoid
prostata, leukociti
pluća, debelo crijevo, koža, prostata, dojka
pluća
neuroblastoma, melanoma
prostata, dojka

 

U mnogobrojnim eksperimentima (na životinjama) te u laboratorijskim istraživanjima (na stanicama) se pokazalo da organosumporni spojevi koji se nalaze u ekstraktu češnjaka  sprečavaju rast različitih modela raka: tumore mjehura, melanome, neuroblastome, raka kože, raka dojke, raka debelog crijeva, raka prostate, te raka jednjaka, želuca i pluća.  Većinu objavljenih studija može se naći na Web stranicama Nacionalnog Instituta za Rak (National Cancer Institute at the National Institutes of Health, Bethesda, MD, USA).

 

Literatura

1. Milner JA (2001) A historical perspective on garlic and cancer. J Nutr, 131, 1027S-1031S.

2. Haber-Mignard D, Suschetet M, Bergès R, Astorg P, Siess MH (1996) Inhibition of aflatoxin B1- and N-nitrosodiethylamine-induced liver preneoplastic foci in rats fed naturally occurring allyl sulfides. Nutr Cancer, 25, 61-70.

3. Haber D, Siess MH, De Waziers I, Beaune P, Suschetet M (1994) Modification of hepatic drug-metabolizing enzymes in rat fed naturally occurring allyl sulfides. Xenobiotica, 24, 169-182.

4. Kim SG, Chung HC, Cho JY (1996) Molecular mechanism for alkyl sulfide-modulated carbon tetrachloride-induced hepatotoxicity: the role of cytochrome P450 2E1, P450 2B and glutathione S-transferase expression. J Pharmacol Exp Ther, 277, 1058-1066.

5. Tadi PP, Teel RW, Lau BHS (1991) Organosulfur compounds of garlic modulate mutagenesis, metabolism and DNA binding of aflatoxin B1. Nutr Cancer, 15, 87-95.

6. Le Bon AM, Roy C, Dupont C, Suschetet M (1997) In vivo antigenotoxic effects of dietary allyl sulfides in the rat. Cancer Lett, 114, 131-134.

7. Dixon, SC, Soriano BJ, Lush RM, Borner MM, Figg WD (1997) Apoptosis: its role in the development of malignancies and its potential as a novel therapeutic target. Ann Pharmacol, 31, 76-82.

8. Xiao D, Pinto JT, Soh JE, Deguchi A, Gundersen GG, Palazzo AF, Yoon JT,Shirin H, Weinstein IB. (2003) Induction of Apoptosis by the Garlic-Derived Compound S-allylmercaptocysteine (SAMC) Is Associated with Microtubule Depolymerization and c-Jun NH2-Terminal Kinase 1 Activation. Cancer Res. 63, 6825-6837.